Een bijzonder jaar, gevierd aan tafel

Sommige jaren vliegen voorbij. Andere jaren blijven voor altijd met dikke letters in je geheugen staan. Voor ons was 2024 zo’n jaar.

Het was het jaar waarin we samen ons eerste huis kochten. Het jaar waarin we ons geregistreerd partnerschap aangingen. En het jaar waarin ons tweede kindje, Mason, werd geboren. Drie grote gebeurtenissen die ieder afzonderlijk al bijzonder genoeg waren, maar bij ons allemaal in hetzelfde jaar samenkwamen.

Op 4 augustus 2024 maakten we ons partnerschap officieel. Geen groot feest met een volle zaal, maar een persoonlijk moment in kleine kring. Samen met onze getuigen en de familieleden die erbij waren, vierden we datgene wat voor ons eigenlijk al heel vanzelfsprekend voelde. Dat wij bij elkaar horen en samen verder willen bouwen aan ons gezin en onze toekomst.

Na het officiële gedeelte wilden we vooral samen aan tafel. Geen overdreven formeel diner, maar een mooie en ontspannen plek waar iedereen zich welkom zou voelen. Zo kwamen we terecht bij Pan en Zo in Herpen.

Die keuze was niet toevallig. Het bosrijke gebied rond Herperduin kenden we al van onze wandelingen met Rikkie, onze golden retriever. We kwamen hier graag om even de drukte achter ons te laten. Rikkie voorop, wij erachteraan, wandelend tussen de bomen en over de bospaden. Midden in die vertrouwde groene omgeving ligt Pan en Zo.

Een pannenkoekenrestaurant klinkt misschien niet direct als de plek waar je een geregistreerd partnerschap viert. Maar juist dat maakte het zo passend bij ons. Geen stijve gangen of ingewikkelde etiquette, maar pannenkoeken die net iets verrassender en uitgebreider zijn dan je vooraf verwacht. Klassiek als je daar zin in hebt, maar ook met bijzondere hartige en seizoensgebonden combinaties.

We schoven met zijn allen aan één lange tafel. Onze getuigen, familie, jong en oud door elkaar. Geen haast en geen vast programma meer. Gewoon samen eten, napraten, lachen en stilstaan bij wat we die dag officieel hadden gemaakt.

Op de groepsfoto zie je precies waarom deze plek voor ons werkte. Geen formele opstelling, maar iedereen dicht bij elkaar aan tafel. Een ontspannen middag met de mensen die voor ons belangrijk zijn. Eva droeg Mason toen nog bij zich. Een klein voorproefje van hoe compleet ons gezin later dat jaar zou worden.

Het eten was lekker, de sfeer warm en de omgeving vertrouwd. Maar uiteindelijk zijn het niet alleen de pannenkoeken of het restaurant die deze herinnering waardevol maken. Het is alles wat op die dag bij elkaar kwam.

Ons partnerschap ging niet alleen over het zetten van een handtekening. Het ging over de jaren die achter ons lagen en alles wat nog voor ons lag. Over een nieuw huis waarin nieuwe herinneringen gemaakt zouden worden. Over de komst van Mason. Over familie, getuigen en mensen die met ons mee wilden vieren.

Aan het einde van die dag reden we naar huis als geregistreerd partners. Nog steeds gewoon Sven en Eva, maar toch met een extra mooie herinnering om te bewaren.

2024 gaf ons een huis, een officieel partnerschap en een nieuw gezinslid. Een jaar voller dan we vooraf hadden kunnen bedenken.

En zoals zoveel belangrijke momenten in ons leven, vierden we het gewoon samen aan tafel.

“2024 gaf ons een huis, een officieel partnerschap en Mason. Een jaar vol nieuwe stappen en herinneringen die altijd bij ons blijven.”